بررسی اثر دوز بالای ایبوپروفن خوراکی در درمان مجرای شریانی در نوزادان نارس

مقدمه: بازماندن مجرای شریانی به عنوان یکی از مشکلات شایع در نوزادان نارس شناخته شده است. مجرای شریانی باز معمولا با عوارض ثانویه و یا حتی مرگ و میر نوزادان نارس همراه می باشد. بنابراین تشخیص زود هنگام و درمان به موقع آن،
به خصوص از لحاظ پیشگیری از مرگ و میر نوزادان، از اهمیت ویــژه ای برخوردار است. یکی از روش های غیر تهاجمی که برای درمان مجرای شریانی باز پیشنهـــاد می شود، دارو-درمانی با ایبوپروفن است. مطالعات اخیر نشان می دهد که شکست در درمان-دارویی مجرای شریانی احتمالا به دلیل ناکافی بودن دوز استاندارد ایبوپروفن می باشد. بنابراین به منظور بهبود اثربخشی ایبوپروفن و اجتناب از درمان های تهاجمی دیگری همچون جراحی، بر آن شدیم تا اثر رژیم ایبوپروفن خوراکی با دوز بالا را در بستن مجرای شریانی در نوزادان نارس بررسی کنیم.

مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی روی 60 نوزاد نارس با سن جنینی کمتر از 37 هفته حاملگی و با سن بعد از تولد بین 3 تا 7 روز مبتلا به مجرای شریانی باز، بستری در بخش های مراقبت های ویژه نوزادان، در بیمارستان های نمازی و حافظ وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز، انجام شد. این نوزادان پس از آن به طور تصادفی به دو گروه سی نفری مورد و شاهد تقسیم شدند و به ترتیب رژیم ایبوپروفن خوراکی با دوز بالا (mg/kg/day 20-10 – 10) و دوز استاندارد (mg/kg/day 10-5-5) دریافت کردند. سپس برای نوزادانی که در هر دو گروه نسبت به درمان دوره اول مقاومت نشان داده بودند، دوره دوم دارو- درمانی با رژیم ایبوپروفن خوراکی با دوز بالا (mg/kg/day 20-10-10) صورت گرفت.

نتایج: بسته شدن کامل مجرای شریانی در 21 نفر (70%) از نوزادانی که با رژیم دوز بالای ایبوپروفن خوراکی و تنها در 11 نفر (7/36%) از نوزادانی که با رژیم دوز معمول ایبوپروفن درمان شده بودند، مشاهده شد. در مقایسه دو گروه در پاسخ به درمان، پس از دریافت دوره اول رژیم ایبوپروفن، تفاوت معناداری از لحاظ آماری مشاهده شد (P=0.01) و از لحاظ بروز عوارض ناخوشایند دارو، تفاوت معنی داری بین دو گروه مشاهده نگردید. 9 نفر از گروه مورد و 19 نفر از گروه شاهد نسبت به دارو درمانی دوره اول مقاومت نشان دادند که به ترتیب 5 نفر (6/55%) و 11 نفر (8/57%) از آنان پس از دور دوم دارو-درمانی با ایبوپروفن دوز بالا درمان شدند که این اختلاف از لحاظ آماری معنادار نبود (P=1.000).

نتیجه گیری: با توجه به مطالعه حاضر به نظر می رسد که برای درمان مجرای شریانی باز در نوزادان نارس، استفاده از رژیم ایبوپروفن خوراکی با دوز بالا بسیار موثرتر از رژیم فعلی با دوز استاندارد می باشد. به علاوه هیچ گونه افزایش عوارض جانبی به دنبال افزایش دوز دارو مشاهده نگردید. در تجویز دوره دوم دارویی به نوزادانی که پس از دریافت دوره اول ایبوپروفن در هر دو گروه، نسبت به درمان مقاومت نشان دادند، رژیم دوز بالای ایبوپروفن خوراکی منجر به بسته شدن مجرای شریانی در تعداد قابل توجهی از نوزادان شد. بنابراین توصیه می گردد پیش از انتخاب روش های تهاجمی تر برای درمان نوزادان نارس مبتلا به مجرای شریانی باز مقاوم به دوره اول دارو-درمانی، یک دوره دیگر دارو-درمانی با دوز بالای ایبوپروفن تجویز شود. البته برای بررسی میزان اثربخشی دوره دوم دارو-درمانی با دوز بالای ایبوپروفن قطعاً لازم است که مطالعات بیشتری در این زمینه صورت گیرد.

 

نویسندگان: دکتر شهناز پورآرین- دکتر سیروس چریکی- دکتر حمید آموزگار- دکتر فرانک تکمیل

تماس با ما

انجمن پزشکان کودکان فارس

شیراز - بیمارستان نمازی - طبقه دوم - دفتر گروه اطفال

071-36474298

آمار بازدیدکنندگان

امروز617
دیروز527
این هفته617
این ماه8028
کل188107

6
آنلاین